A potem wytłumaczę Wam, dlaczego przez dwa lata mnie tu nie było.

Chociaż właściwie nie ma tu czego tłumaczyć, historia jest prosta. Los chciał, że spełniło się to, o czym marzyłam, czyli zostałam dyrektorką Biblioteki Uniwersyteckiej, a potem mrugnęłam i jestem tutaj.

Ogrom zmian, ogrom nowości, kalejdoskop ludzi i zdarzeń sprawił, że te dwa lata były czymś zupełnie niezwykłym. Mam wrażenie, że sama rozwijałam się z prędkością światła. Byłam otoczona ludźmi, którzy mi w tym pomagali.

Ale nie o tym chciałam dzisiaj. O tym, jak było ekstremalnie, będzie post w przyszłości. O ile, oczywiście, dotrzymam słowa i go napiszę, bo ani social media nigdy nie były moją mocną stroną z racji na pewną konsekwencję, której wymagają.